سلام دوستای خوبم

حتما یه سر برید ادامه مطلب

ادامه مطلب

دلتنگـــــی

فقط یک اسم مستعار است

برای تمام حس هایی که

اسمشان را نمی دانیم

و هر کدامشان برای خود یک دلتنگـــــی اند

بخون خييييييييلي بانمكه...

ادامه مطلب

سلام دوستای گلم

 

فاطمه بشیرگنبدی هستم ورودی ۹۱رشته مهندسی کامپیوتر دانشگاه بوعلی

این از معرفی

و اینکه بدونید به تمام بچه های ملایری چه دور و چه نزدیک احترام میذارم

و با تمام وجود دوستتون دارم

راستی قالب قشنگی انتخاب کردین

اینم بگم اگه میشه و مقدوره هرکس نظرات پستی که خودش گذاشته تایید کنه....

ممنون از مدیران وبلاگ بابت همه چی............

راستی راستی من وب خودم رو تو وبلاگ لینک کردم بهم سر بزنید همشهریای گلم

بازم مرسی

                                               

سلام خدمت همه ی بچه های گل ملایری چه اونایی که تو وبلاگ هستن چه اونایی که نیستن ......................

 

من نرگس سلطان محمدی ام دانشجوی رشته مهندسی کامپیوتر دانشگاه بوعلی ومطلب دیگه ای که میخواستم خدمت گل تون 

بگم در رابطه با این ایامه اول اینکه این ایام سوگواری رو خدمتتون تسلیت میگم وامیدوارم به بهترین شکل از این ایام که

پراز معنویته بهره ببرید و دیگه نظرتون رو راجع به پوشیدن لباس مشکی توی این ایام میخواستم بدونم؟؟؟؟؟؟؟؟؟

(خانوما مقنعه وشال گردن مشکی وآقایون پیرهن یا شال گردن مشکی نظرتون چیه؟؟)

 

سلاملكم!!

اول باید تشکر کنم از خانم سلطان محمدی که این پيشنهاد جالب رو دادن...(منظورم ساخت همین وبلاگ بود!)

خوب!

بعد از nتا پست که گذاشتم!!حالا خودمو معرفی میکنم!!

علی زمانی هستم دانشجوی رشته مهندسی مکانیک دانشگاه بوعلی ورودي 91...

مخلص تمام بروبچه های گل ملایری ام هستیم

 

!! پرچم ملايريا بالااااااااااااس!!!!!

با سلام!اول از همه تشکر میکنم از بچه ها که با ساختن این وب باعث شدن ما حداقل همشهریامونو بشناسیم فقط ای کاش اول همه خودشونو معرفی میکردن.....خب حداقل من یکی خودم این کارو میکنم...من پرنیان شعبانی نژاد هستم دانشجوی رشته مهندسی صنایع ورودی۹۱ امید وارو بتونم نقش مفیدی تو این وب داشته باشم ....بازم ممنون.یا علی

زن می خواست از بیمارستان مرخص شود و شوهرش می خواست او همان جا بماند.از حرف های پرستارها متوجه شدم که زن یک تومور دارد و حالش بسیار وخیم است.در بین مناقشه این دو نفر کم کم با وضیعت زندگی آنها آشنا شدم. یک خانواده روستائی ساده بودند با دو بچه. دختری که سال گذشته وارد دانشگاه شده و یک پسر که در دبیرستان درس می خواند و تمام ثروتشان یک مزرعه کوچک، شش گوسفند و یک گاو است. در راهروی بیمارستان یک تلفن همگانی بود و هر شب مرد از این تلفن بهخانه شان زنگ می زد. صدای مرد خیلی بلند بود و با آن که در اتاق بیماران بسته بود، اما صدایش به وضوح شنیده می شد. موضوع همیشگی مکالمه تلفنی مرد با پسرش هیچ فرقی نمی کرد :گاو و گوسفند ها را برای چرا بردید؟ وقتی بیرون می روید، یادتان نرود در خانه راببندید. درس ها چطور است؟ نگران ما نباشید. حال مادر دارد بهتر می شود. بزودی برمی گردیم…چند روز بعد پزشک ها اتاق عمل را برای انجام عمل جراحی زن آماده کردند. زن پیش از آنکه وارد اتاق عمل شود ناگهان دست مرد را گرفت و درحالی که گریه می کرد گفت: « اگر برنگشتم، مواظب خودت و بچه ها باش.» مرد با لحنی مطمئن و دلداری دهنده حرفش را قطع کرد و گفت: «این قدر پرچانگی نکن.» اما من احساس کردم که چهره اش کمی درهم رفت. بعد از گذشت ده ساعت که زیرسیگاری جلوی مرد پر ازته سیگار شده بود، پرستاران، زن بی حس و حرکت را به اتاق رساندند. عمل جراحی با موفقیت انجام شده بود. مرد از خوشحالی سر از پا نمی شناخت و وقتی همه چیز روبراه شد، بیرون رفت و شب دیروقت به بیمارستان برگشت. مرد آن شب مثل شب های گذشته به خانه زنگ نزد. فقط در کنار تخت همسرش نشست و غرق تماشای او شد که هنوز بی هوش بود. صبح روز بعد زن به هوش آمد. با آن که هنوز نمی توانست حرف بزند، اما وضعیتش خوب بود. از اولین روزی که ماسک اکسیژنش را برداشتند، دوباره جر و بحث زن و شوهر شروع شد. زن می خواست از بیمارستان مرخص بشود و مرد می خواست او همان جا بماند. همه چیز مثل گذشته ادامه پیدا کرد. هرشب، مرد به خانه زنگ می زد. همان صدای بلند و همان حرف هایی که تکرار می شد. روزی در راهرو قدم می زدم. وقتی از کنار مرد می گذشتم داشت می گفت: گاو و گوسفندها چطورند؟ یادتان نرود به آنها برسید. حال مادر به زودی خوب می شود و ما برمی گردیم.یک بار اتفاقی نگاهم به او افتاد و ناگهان با تعجب دیدم که اصلا کارتی در داخل تلفن همگانی نیست. مرد درحالی که اشاره می کرد ساکت بمانم، حرفش را ادامه داد تا این که مکالمه تمام شد. بعد آهستهبه من گفت: خواهش می کنم به همسرم چیزی نگو. گاو و گوسفندها را قبلا برای هزینه عمل جراحیش فروخته ام. برای این که نگران آینده مان نشود، وانمود می کنم که دارم با تلفن حرف می زنم.در آن لحظه متوجه شدم که این تلفن برای خانه نبود، بلکه برای همسرش بود که بیمار روی تخت خوابیده بود. از رفتار این زن و شوهر و عشق مخصوصی که بین شان بود، تکان خوردم. عشقی حقیقی که نیازی به بازی های رمانتیک و گل سرخ و سوگند خوردن و ابراز تعهد و شمع روشن کردن و کادو پیچی و از اینجور جفنگ بازیها نداشت، اما قلب دو نفر را گرم می کرد

گوشی موبایلمو برداشتم و رو صفحه اش دارم "ها" می کنم، می گه:

 

می خوای تمیزش کنی؟

می گم: پَــ نَــ پـَــ ، دارم پیام صوتی بدون متن برا دوستم می فرستم!!!

 

گفتم: پـَـــ نــه پـَـــ سلام گرمم رو به بابات

 

 سر جلسه امتحان به دختره میگم سواله ۸ چی میشه؟میگه تقلب میخوای؟

 

میگم پـَـــ نَــ پــَــ میخوام ببینم سطح علمیت درچه حد با خانواده بیایم خواستگاریت

 

 

با دوستم تو پارک بودیم گفتم بریم رو چمنا؟ گفت:» بشینیم؟

اینجا بود که به کاربرد مفید پــَ نه پـــَ پی بردم و گفتم پــَ نه پـــَ بِچَریم؟

استاد بهم داده  2 رفتم پیشش میگم استاد میشه چند لحظه وقتتون بگیرم….؟

میگه نمره میخوای ؟؟ گفتم پـَـَـ نــه پـَـَــــ واسه امر خیر مزاحم شدم ، مارو به غلامی بپذیر!

 

رفتم در مغازه گفتم آقا نوشابه دارین؟ یارو گفت : مشکی دیگه! گفتم :

 

پ... گفت: گمشوبیرون بی شعورعوضی! این چیه یاد گرفتن خودشونو

 

مسخره میکنن. گفتم : بابا میخواستم بگم پنیر هم میخوام. کلی

 

معذرت خواهی کرد و از خجالت من دراومد بعدش گفت: پنیر بسته

 

ای؟؟ گفتم: پ نه پ! متری؟؟ گفتم و فرار کردم!!!!

نخستین بار گفتش کز کجایی؟
مبادا هم محل، هم خاک مایی؟
چرا این دختر همسایه مان را
تو کردی خواستگاری بی خبر،ها؟!
چرا اورا تو کردی انتخابش؟
بگفتا: مطمئنم از جوابش!
بگفتا: نرخ مهرش با تو گفته؟
بگفت: آن را که داده، کی گرفته؟!

صورت کامل شعردرادامه مطلب....

ادامه مطلب

یک شبی مجنون نمازش را شکست
بی وضو در کوچه لیلا نشست

عشق آن شب مست مستش کرده بود
فارغ از جام الستش کرده بود

سجده ای زد بر لب درگاه او
پر زلیلا شد دل پر آه او

گفت یا رب از چه خوارم کرده ای
بر صلیب عشق دارم کرده ای

جام لیلا را به دستم داده ای
وندر این بازی شکستم داده ای

نشتر عشقش به جانم می زنی
دردم از لیلاست آنم می زنی

خسته ام زین عشق، دل خونم مکن
من که مجنونم تو مجنونم مکن

مرد این بازیچه دیگر نیستم
این تو و لیلای تو ... من نیستم

گفت: ای دیوانه لیلایت منم
در رگ پیدا و پنهانت منم

سال ها با جور لیلا ساختی
من کنارت بودم و نشناختی

عشق لیلا در دلت انداختم
صد قمار عشق یک جا باختم

کردمت آوارهء صحرا نشد
گفتم عاقل می شوی اما نشد

سوختم در حسرت یک یا ربت
غیر لیلا برنیامد از لبت

روز و شب او را صدا کردی ولی
دیدم امشب با منی گفتم بلی

مطمئن بودم به من سرمیزنی
در حریم خانه ام در میزنی

حال این لیلا که خوارت کرده بود
درس عشقش بیقرارت کرده بود

مرد راهم باش تا شاهت کنم
صد چو لیلا کشته در راهت کنم.

 

 

بدو برو یه نظر بذار........

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 آن ها حتى حرف معمولى هم با هم نمی زنند و فقط در گوش هم نجوا می کنند و عشقشان باز هم به یکدیگر بیشتر می شود. 
سرانجام، حتى از نجوا کردن هم بی نیاز می شوند و فقط به یکدیگر نگاه می کنند. این هنگامى است که دیگر هیچ فاصله اى بین قلب آن ها باقى نمانده باشد

 

                     این داستان خیییییییلی جالبه...

حتما بخونید

ادامه مطلب

مرد یعنی کار و کار و کار و کار *  یکسره در شیفت های بیشمار

مثل یک چیزی میان منگنه * روز و شب از هر طرف تحت فشار

مرد موجی است هی در حال دو * جان بر آرد تا برآرد انتظار

او خودش همواره در تولید پول * لیک فرزند و عیالش پول خوار

با چه عشقی دائما در چرخشند * گرد شهد جیب او زنبور وار

چون که آخر شب به منزل می رسد * خسته اما با لبانی خنده بار

جای چای و یک خدا قوت به او * می شود صد لیست در پیشش قطار

از کتاب و دفتر و خودکار ، تا * اسفناج و پرتقال و زهرمار

آن یکی می خواهد از او شهریه * این یکی هم کفش و کیفی مارک دار

هر چه می گوید که جیبم خالی است * هر چه می گوید ندارم ، ای هوار

نعره می آید : "به ما مربوط نیست * ما مگر گفتیم ماها را بیار"

مرد یعنی آن که با پول و پله * می شود در خانه ، صاحب اعتبار

خلقتش اصلا به این خاطر بود * تا درآرد روزگار از وی دمار

منبع :

http://rasoolseidali.blogfa.com/post-43.aspx